Het is even een keer een iets ander bericht dan ik van mijzelf gewend ben. Ik moet namelijk gewoon even iets kwijt. Er is iets dat mij irriteert en ik merk dat het van mij af schrijven soms helpt. Wellicht is het een bericht waarbij jullie als lezer zullen denken dat ik mij niet moet aanstellen, sla dan ook vooral dit bericht over.
Op de stoep
Als je in Nederland woont dan is een fiets iets dat je wel kent. Je weet wel, zo’n ding met 2 wielen een stuur en een zadel. Zo’n apparaat waar je door te trappen jezelf voort kan bewegen op de weg. Althans, zo heb ik het ooit geleerd. Dit is dan ook waar mijn irritatie over gaat.
Hier in het dorp is het kennelijk heel normaal om op de stoep te rijden met je fiets. Het is ook niet iets dat door een paar personen gedaan word. Nee, het halve dorp lijkt soms op de stoep te fietsen. Snel, langzaam, jong, oud, alles komt langs over de stoep.
Wel merk ik dat de voetgangers nog altijd voorrang krijgen, of de fietsers zelfs tijdelijk even afstappen en wachten tot ze weer verder kunnen fietsen.
Waarom
De voornaamste reden dat het fietsen op de stoep mij zo irriteert is waarschijnlijk omdat ik gewoon niet begrijp waarom men ervoor kiest juist daar te gaan rijden. Ik heb altijd geleerd dat de stoep een plek is voor voetgangers, niet fietsers.
Naast dat ik het gewoon totaal niet begrijp is het ook gewoon gevaarlijk. Dikwijls zie ik kinderen op de fiets te pas en te onpas van de stoep ineens de weg op schieten. Ik heb er zelf al een keer of 2 eentje bijna voor de auto gehad. Nu let ik altijd erg goed op (al zeg ik het zelf) als ik in de auto zit en je mag in het dorp ‘maar’ 30km per uur dus ook dat scheelt. Toch is 30km per uur nog snel als er voor je ineens iemand de weg op schiet.
Fatbike
Waar ik mij naast de fietsen op de stoep zo aan kan irriteren zijn de fatbikes, of eigenlijk alles dat elektrisch is en zich op de weg bevind. Zo reed ik laatst (in de auto) rond in het dorp. Er kwam iemand met een fatbike achter mij fietsen. Zoals ik al eerder zei; je mag bij ons in het dorp 30km per uur. Ik hield mij daar met de auto netjes aan. Toch kreeg dit jongetje op de fatbike het voor elkaar om bijna in de kofferbak te gaan fietsen. Hij zat er zo dicht op dat als ik een keer hard had geremd hij met zijn bike tegen de auto had gezeten.
Kennelijk vond dit jongetje zelfs dat ik met mijn auto niet snel genoeg ging en hij probeerde mij op een recht stuk (al naderde we wel een gevaarlijke en zeer onoverzichtelijke kruising) in te halen. Het ging allemaal goed, maar dit soort jongetjes hebben duidelijk geen erg van hoe snel ze gaan en hoeveel afstand ze nodig hebben om te remmen, laat staan om tot stilstand te komen.
Dit soort elektrische voertuigen zijn helemaal hip. Zelf heb ik er geen. Ik heb altijd op een normale fiets gefietst, vele kilometers. Natuurlijk was het makkelijk geweest om wat hulp te hebben, vooral op van die stukken tussen 2 weilanden in, met tegenwind. Al moet ik ook zeggen dat het tegen de wind in boksen op een fiets ook wel wat met je doet.
Tot zo ver
Tot zo ver dan mijn irritaties in het verkeer en met fietsen. Lucht het op? Een beetje. Gaat het iets veranderen? Waarschijnlijk niet. Zelf heb ik ook pas tijdens het halen van mijn rijbewijs geleerd hoe slecht je te zien bent op de fiets. Wie weet veranderd er dus pas echt iets als de jongetjes van nu ook hun rijbewijs gaan halen… tot die tijd zal ik het moeten doen met de fietsers op de stoep en fatbikes in de kofferbak.